هر نوع عطر دستكم از سه جزء تشكيل يافته است كه فراريت و وزن مولكولي آنها تا حدي باهم تفاوت دارند.
جزء اول
جزء اول كه تاپ نوت ناميده مي شود، فرارترين ماده و مشخصترين بو را در دارا بوده و در توليد عطر كاربرد دارد.
جزء دوم
جز دوم كه ميدل نوت ناميده مي شود، كمتر فرار است و عموما عصاره يك گل (بنفشه ، ياس و غيره) است.
جزء سوم
آخرين جزء يا اندنوت، كمترين فراريت را دارد و معمولا يك رزين يا پليمر مومي است.
سيوتون، اصليترين سازنده عطر
بيشتر عطرها اجزاي بسياري دارند و از لحاظ شيميايي غالبا مخلوطهاي كمپلكس هستند. با پيشرفت تجزيه مواد عطر طبيعي ، مصرف تركيبات آلي سنتزي خالص كه بوي آنها همانند بوي عطر خاصي ميباشد، بسيار معمول شده است. نمونه آن سيوتون ، يك كتون حلقوي است كه از سيويت بدست ميآيد. سيويت ، مادهاي است كه از غدههاي گربه سيويت ترشح ميشود.
گربه سيويت، حيواني شبيه به گربه است كه در اتيوپي و افريقاي مركزي يافت ميشود. سيوتون در عطر سازي ارزش بسيار دارد. امروزه سيوتون بصورت سنتزي موجود است. براي سنتز سيوتون ، نخست 8 ، هگزادكان ـ1 ، 16، دي كربوكسيليك اسيد تهيه ميكنند و سپس آنرا بصورت حلقه در ميآورند. يون توريم (Th+4) كاتاليزور بسته شدن اين حلقه است.
سيويت، مانند مشك، مجموعهاي از مواد جاذب جنسي است. اين مواد جاذب جنسي در عطرهاي موثر با زيركي بوسيله بوهاي گل و گياهي پوشانده ميشوند. جاذبه اوليه از بوي خوش حاصل ميشود. اما اثر اساسي ناشي از سيويتون يا مشك است.
ساير تركيبات عطر
تركيبات ديگري كه در عطرها بكار ميروند، شامل الكلها و استرهايي با وزن مولكولي زيادند. يك نمونه ، ژرانيول (با نقطه جوش 230 درجه سانتيگراد) يك جزء اصلي از روغن ژرانيوم (شمعداني معطر) تركيهاي است. استرهاي اين الكل ، براي ساختن ماده معطر سنتزي كه بوي رز دارد، در عطرسازي بكار ميرود. مثلا استري كه از واكنش ميان ژرانيول و اسيد فرميك تشكيل ميشود، بوي رز دارد.
عطرها نوعا 10% تا 25% اسانس عطر و 75% تا 80% الكل و يك ثابت كننده براي نگه داشتن روغنهاي اسانسي دارد. عطرها به بيشتر مواد آرايشي افزوده ميشوند تا محصول بدست آمده بوي مطلوب داشته باشند؛ اين مواد بوهاي طبيعي و ديگر اجزايي مانند مواد جاذب جنسي را ميپوشانند. آنها بعلت داشتن الكل ، خاصيت ضدعفوني و باكتريكشي ملايمي دارند..